Diary of a weddingplanner – 1

In een zee van weddingplanners is het moeilijk om je niet te vergelijken met je collega’s. Maar ik ben ook maar gewoon ik met perfecties en imperfecties en ik neem je heel graag mee op mijn avontuur. Het organiseren, plannen, lijstjes maken en moodboards creëren ja dat doe ik enorm graag, maar wat echt fantastisch is? Dat is al die liefde, tussen het koppel maar ook de vrienden en familie, mogen meemaken van dichtbij. Hoe zo’n dichte kern, of de suite hoe we dat zo mooi heten in de vaktermen, een mooi organisch geheel wordt tijdens de voorbereiding en uitvoering van een huwelijksdag, da’s godverdomme (pardon my french) schoon om te zien. Ik ga je hier een kleine blik achter de schermen gunnen want achter die schermen daar gebeurd zóveel. 

Mooie dingen maar ook chaotische, stressvolle dingen, dagen met tranen en dagen met puur geluk. Hoe deze job effect heeft op mijn privéleven, hoe het is om zelfstandige te zijn met alle voordelen maar ook onzekerheden die dat met zich mee brengt en om je een inzicht te geven in wat deze job nu juist inhoud, waarom je een weddingplanner zou kunnen boeken en hoe je een verschil kan maken. Leuk dus om te volgen als je zelf weddingplanner bent of wilt worden maar ook leuk voor bride to be’s om het eens van de andere kant te kunnen bekijken.

 

Het is weer zover. Ik heb mezelf voorgenomen om na mijn laatste huwelijk van 2019 eind november het even rustiger aan te doen. Want wat een jaar was dat.. Ik besef eigenlijk te weinig dat ik nog maar 10 maanden bezig ben met deze zotte wending in mijn leven. Officieel bedoel ik dan want ik zit natuurlijk al 8 jaar met deze droom in mijn hoofd en hier zijn dus ook heel veel opleidingen en het volgen van tricks & trends aan vooraf gegaan. Stapels boeken en uren, weken, jaren research heeft er waarschijnlijk voor gezorgd dat dit zo’n succes is geworden op zo’n korte tijd. Al moet ik mijn vorige klantjes misschien ook wel een beetje geloven dat dit nu eenmaal echt ‘mijn ding’ is, mijn passie, en dat je dat dus ook ziet aan mijn werk.

Stresskes groot en klein

Maar dus dat rustig aan doen en vooral wat werken aan Meraki in plaats van in Meraki. Klinkt gek maar een bedrijf bestaat en groeit nu eenmaal alleen maar als je er ook actief aan werkt. Want dit opstarten en wachten tot de klanten komen, dat is niet echt een businessmodel. Ik moet elke dag actief mijn eigen verkopen en dat is niet altijd even leuk of even gemakkelijk. Ik bespaar je de technische kant, of maak ik misschien een stukje over later, maar nu even over december. 

Want wat is december? Engagement month. De maand waarop de meeste mensen verloofd worden én dus op zoek gaan naar leveranciers om hen bij de voorbereiding van hun huwelijksdag kunnen helpen.
Waardoor ik dus op 2 weken tijd 4 nieuwe aanvragen kreeg en ik dus ook heel onverwacht geen tijd had om rust te nemen. Iets waar ik als pas zelfstandige in hoofdberoep nu natuurlijk niet om ga zagen. En zo kwam het dat ik op die regenachtige, donkere avond in mijn vaste meetingplek zat voor koppels die ervoor kiezen om persoonlijk een kennismakingsgesprekje te doen.

En alhoewel ik nog nooit een kennismakingsgesprek gedaan heb waarna het koppel uiteindelijk niet voor mij kiest, is het toch elke keer weer stressen. En niet die gezonde stress die ik vroeger steeds had voor een examen, nee dit jaar heb ik een heel nieuw level stress leren kennen. Eentje met zweten, hartkloppingen, ademhalingsmoeilijkheden enzovoort. Ik ben dan ook heel snel gediagnoseerd met ‘angststoornissen’, volgens mijn huisarts best te behandelen met medicatie maar ik, koppig zoals ik ben, wacht toch liever af of ik misschien zelf mijn balans terug vind. Tot nu toe nog niet helaas, keep you up to date.

Maar dus regen, donker, kennismaking. Team áltijd te vroeg, zit ik daar met mijn cola’tje (guilty pleasure) op mijn koppel te wachten. En alhoewel ik u 3 uur kan bestoken met alle redenen waarom ik deze job zo graag doe en waarom ik een aanwinst kan zijn voor hen, is mezelf verkopen toch net iets moeilijker.

Dus vaak laat ik die gesprekjes zijn natuurlijke gang gaan. Ik vraag altijd hoe een koppel elkaar heeft leren kennen, wat hun geschiedenis is en meestal vloeit het gesprek vanzelf door naar wat ze precies verwachten van hun huwelijksdag. Ik neem zo’n heel basic bruin schriftje mee waar ik info in kan krabbelen, super chaotisch voor the untrained eye maar voor mij altijd mijn rode draad tijdens de volledige voorbereiding. Echt zonder kan ik niet doen wat ik doe. 

Meestal duren zo’n persoonlijke kennismakingsgesprekken veel langer dan die dat ik online doe omdat je aan de praat geraakt en soms al eens afwijkt van waarom je daar nu eigenlijk echt zit. Het enigste wat ik belangrijk vind is dat ik opt einde zoiets heb van:

  1. die mensen zijn ‘mijne meug’, want ik help hen met de meest persoonlijke dag van hun leven dus die klik, die is zot belangrijk
  2. Hun stijl/visie en thema leunt aan bij wat ik graag doe 

In het begin had ik zoiets van ‘alle werk aanpakken’ want inkomen = inkomen maar al snel leer je dat dat eigenlijk kei dom is. Waarom.. omdat ik nooit mijn beste werk kan leveren in een thema of kleurkeuze waarin ik me niet ‘thuis’ voel en dat is niet goed voor mij maar zeker niet goed voor het koppel.

Dus ja ik heb al wel eens vriendelijk bedankt voor een opdracht. Zonder spijt, dat wel.

What happens next

Ik betaal de rekening, altijd en voel mij na zo’n gesprek zo happydat ik meestal gelijk nen idioot naar huis wandel, net niet met een huppeltje. De dag erna stel ik dan een offerte op op basis van de behoeftes van het koppel en daarna kan dan alles van start gaan. Zo zitten we momenteel al aan 10 koppels in 2020, sommige pas nieuw, andere die aan het begin van de zomer in 2019 al bij mijn ‘team’ horen en waar ik ondertussen dus al een echte vriendschapsband mee heb opgebouwd. Nog een voordeel van waarom het moet klikken, mijn mooiste werk, dat perfect aansluit bij wat mijn koppels willen, kan alleen maar voortkomen als ik een koppel echt ken en zij mij dus ook. 

Ik ga me daarom nooit voordoen als iemand anders (iets wat ik dus in het begin wel al is deed) want dan trek ik ook niet de juiste mensen aan. 

Die offerte versturen is nog zo’n groot stressmoment. Toen ik de beslissing gemaakt heb om zelfstandige in hoofdberoep te worden heb ik mijn prijzen wel moeten omhoog doen om er op zijn minst net van te kunnen leven. Eigenlijk lagen mijn prijzen daarvoor ook wel belachelijk laag voor het werk dat ik deed maar kom you live, you learn. 
En toch heb ik dus nog elke keer het gevoel dat ik zoveel geld vraag, dat ik gek ben om te denken dat iemand dat wil betalen, terwijl ik nog niet eens evenveel vraag als andere collega’s. 

Normaal verstuur ik nadien mijn ‘Date in a box’ mijn cadeautje aan een nieuw koppel dat voor Meraki kiest maar de laatste nieuwe koppels zullen daarop nog even moeten wachten want ook dat gaat een vernieuwing tegemoet in 2020. Het concept blijft hetzelfde maar nu gewoon in een mooier jasje. 

Start of something new

Dus begin ik 2020 met net iets te weinig rust maar wel met een vol hart. Goed beseffend dat ik een prachtig jaar tegemoet ga. Ben ik zeker dat ik op het einde van de maand mijn rekeningen kan betalen? Nee belange niet.
Achja, risico’s zijn er om te nemen zeker?

Ik heb nog veel plannen en veel dromen dus komt wel gewoon helemaal goed. Beetje meer vertrouwen in onszelf, kunnen we allemaal wel gebruiken denk ik. Hiermee sluit ik dit eerste hersenspinseltje af en hoop ik oprecht dat je mee in mijn avontuur wilt stappen. Want geloof mij, ik maak heel veel mee!

Diary of a weddingplanner

- Alexa

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

0