Marieke & Wouter

Marieke contacteerde mij via de website 5 maanden voor hun huwelijksdatum. Ze had mij gezien op Instagram en vroeg wat meer info omdat ze iemand zochten om hun huwelijksdag in goede banen te leiden. Helemaal van het verre Limburg kwamen ze naar mij om gezellig iets te drinken en over hun wensen en dromen te praten. Wat meteen opvalt als je hen spreekt als koppel is de warmte en onvoorwaardelijke liefde dat die twee voor elkaar voelen. Nog voor het einde van ons gesprek waren zowel zij als ik enthousiast om er samen iets moois van te maken. Dat is ook meteen voor hun styling kon zorgen was mooi meegenomen. Dat dit een kleurrijk huwelijk ging worden, letterlijk en figuurlijk, wist ik dan al.

© Images de Julie

Hun dag ging goed gevuld zijn. ‘s Ochtends trouwen voor de wet, dan receptie en iets eten met dichte vrienden en familie. Daarna trouwen in de kerk met receptie en hapjes voor al hun genodigden en nadien gezellig op restaurant, dat ze afhuurden, met de suite.

De recepties gingen doorgaan in de tuin van haar ouders. Ik ging in juni op ‘locatiebezoek’ bij haar ouders, samen met Julie (de fotograaf) bruidsmeisjes en zus. Mijn man en ik werden er ontvangen alsof we al jaren bevriend waren met een glaasje cava & heerlijke pasta. We lachten en aten nog voor we overgingen tot het ‘zakelijke’ gedeelte. Ik had mapjes gemaakt met een beknopte samenvatting van de dag zodat iedereen kon volgen. Daarna liepen we rond in de tuin en bespraken de styling tot in de puntjes.

Kei content en met een volle maag gingen we terug naar huis, klaar voor het huwelijk een paar weken later.

Maar zoals het quote “bad things happen to good people” al zegt, ging er van alles mis in de aanloop naar hun huwelijksdag. We hoorden eerst niets meer van de ingehuurde photobooth. Na verschillende telefoontjes in mijn beste Engels kreeg ik ze dan toch zo ver om op tijd te leveren. Hun trouwvervoer viel in het water en dan nog het weer.. Onweer, regen, hagel.. ze gaven het allemaal op hun trouwdag. En dat met een huwelijk dat zich voor 80% buiten afspeelt.

Dus heel last minute moesten we alles veranderen. De receptie werd verschoven naar een naburig schooltje waar ze gelukkig terecht konden en ook de aankleding werd hier en daar aangepast. Gelukkig heeft deze bruid geweldige vrienden en familie want wat is het toch goed gekomen. 

We kwamen al vroeg aan op de nieuwe locatie om samen met de schoonbroer nog enkele zaken voor de aankleding te voorzien. 

Ik bezorgde de corsages voor de mannen die ze op het gemeentehuis gingen opspelden en ging met de corsage voor de bruidegom richting het ouderlijk huis van Marieke, waar Wouter haar zou komen ophalen. Ze sliepen niet bij elkaar de avond ervoor om de spanning op te bouwen.

Ik bezorgde bruidsboeket 1, want Marieke had 2 kleedjes en dus 2 trouwboeketten, aan Wouter en spelde hem zijn corsage op. Zichtbaar nerveus en zó klaar om zijn bruid te zien. Het mooiste moment van heel de dag, als je het mij vraagt.

©Images de Julie
©Images de Julie

Wij snelden ondertussen terug naar de receptielocatie om alles in orde te brengen voor het ontvangen van de gasten. Ik betaalde de frietjestruck die de suite van eten ging voorzien en zorgde dat hij het juiste stopcontact vond om zijn foodtruck aan te sluiten, zette ijs koud in bassins voor de cava en frisdrank en zorgde ervoor dat mijn man op tijd de glazen cava ging vullen. Aangezien ze niet trouwden in een feestlocatie waren wij dus ook personeel van dienst.

Even voor alle gasten gingen toekomen, sloeg het noodlot toe en begon het zó hard te regenen dat de roze loper die we daarvoor nog zorgvuldig hadden vastgeplakt het begaf. Mijn man is toen net voor ze toekomen, in de gietende regen, nog gaan proberen deze te redden. Gelukkig met succes! Sindsdien neemt hij wel steeds 2 outfits mee naar de huwelijken.

Alle gasten voorzien van cava, zorgden we ervoor dat achter de schermen alles vlot bleef verlopen. Tot het tijd was om de kerk te gaan aankleden.

Zij hadden de dag voordien al de programmaboekjes en zakdoekjes gaan klaarleggen en hadden overal kleurrijke ballonnen opgehangen. Wij gingen ervoor zorgen dat de inkom en de kerk versierd werd met bloemen. Voor de inkom hadden ze me vrij gelaten en dan pak ik graag groot uit. Zie resultaat hieronder. Voor het gangpad van de kerk kozen we voor tule, gipskruid en roze rozen. Ik overliep met de assistente van de pastoor nog even waar ze moest beginnen op de cd met liedjes en welk teken ik haar ging geven als het tijd was voor de bruid om binnen te komen met haar papa. 

Ik wachtte Marieke en haar bruidsmeisjes op buiten om hen de boeketjes te overhandigen en ging vanachter staan om de suite in te zetten.

Veel tijd daarna was er niet want er wachtten 5 meisjes op mij op de receptielocatie om hen instructies te geven voor de namiddagreceptie. Voor al hun gasten hadden Marieke & Wouter gezorgd voor extra hulp qua bediening. Ze hadden zelf de avond voordien enorm veel hapjes gemaakt. En even later ging er een McFlurry truck komen om de gasten te voorzien van ijsjes en McDonalds snackjes. Zalig, I know.

©Images de Julie
©Images de Julie

Iedereen genoot zichtbaar van de hele receptie. Ik liet het personeel constant rondgaan met hapjes en zorgde ervoor dat er drankbestellingen werden opgenomen. Constant tussen keuken en zaal liep ik rond om alles in het oog te houden. Mijn man zorgde ervoor dat de frigo goed werd bijgehouden en er steeds nieuwe plateaus werden gehaald. Ergens halfweg de receptie kwam hij me zeggen dat de cola & cola zero zo goed als op waren. Met nog meer dan 2u te gaan liet ik hem snel naar een winkel rijden om nog bakken te gaan kopen. Probleem, opgelost.

Ergens tussen de 28000 stappen die ik die dag zette, werd ik zo gelukkig van de sfeer die er daar hing. Niet hun uiteindelijke plan maar zichtbaar aan het genieten waren ze wel. Ik zorgde dat de bruid haar glas cava van tijd tot tijd werd vervangen en mijn man ging een pintje drinken met de bruidegom, die daar op stond.

En zo, voor we het wisten, was het alweer tijd voor de volgende stap in ons draaiboek. Om 18u vertrokken de meeste gasten en ruimden we met het personeel de volledige zaal op. Alle deco werd afgehaald en bij elkaar gezet, de keuken volledig opgeruimd en ik ging overal met de borstel nog eens door. Nadat ik het personeel had betaald, sloten we de locatie af en moesten we de sleutel nog terug gaan bezorgen aan het restaurant waar de suite ging eten. 

Al bij ons eerste bezoekje had Marieke gezegd dat we daarna maar mee moesten komen eten, ook al zat ons ‘werk’ er dan eigenlijk op, maar jammer genoeg moesten we nog 1,5u naar huis rijden en hadden we natuurlijk onze kindjes bij een babysit achter gelaten. Maar dat spreekt boekdelen over de warme persoonlijkheid dat deze twee delen. Achteraf stuurde ik een smsje naar haar bruidsmeisje om te laten weten waar ze de sleutel konden vinden aangezien we hen niet wouden storen tijdens de speeches en ook van haar kreeg ik een warme danku. 

©Images de Julie

Hoe content en moe ik was moet ik jullie niet uitleggen, maar meer dan ooit bevestigde dit wel hoe hard ik hou van mijn job.

Als kers op de taart liet Marieke haar boeket vriesdrogen waardoor een stukje van ons voor altijd bij hen zal blijven staan. Als dat geen traantje waard is dan weet ik het ook niet meer.

De volgende ochtend al stuurde ze me een uitgebreid danku berichtje en sindsdien hebben we zo af en toe nog eens een fijne babbel. Ze blijft Meraki volgen en is oprecht blij voor ons dat het zo goed gaat. 

Meer dan, dankzij koppels zoals jullie, kan ik daar niet op antwoorden. 

 

Marieke & Wouter, dat het mijn oprecht genoegen was om jullie te mogen helpen, laat dat duidelijk zijn.

Ik wens jullie niets dan liefde en datzelfde geluk dat van jullie afspat voor de rest van jullie leven. 

 

 

 

 

Ik wil nog even nadrukkelijk Julie van Images de Julie bedanken voor de fijne samenwerking en haar mooie foto’s.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

0